آنان که علی خدای خود می‌دانند

کفرش به کنار عجب خدایی دارند

چه دنیایی داریم

 

چققققققدر بی ارزش

 

 

دلم برا وبلاگه تنگ میشه گاهی اما از تو اثری نیست که نیست

هنوزم هستی

 

خدااا

آمدی قصه ببافی که موجه بروی

 

در نزن رفته ام از خویش

 

کسی منزل نیست

 

 چشمان تو ارتش هیتلر بود و 

 

دل من لهستان بی دفاع

برخی آدمها تو را خوب بلدند

 

مثلا خوب میدانند کدام آجر نصفه ی دلت را بیرون بکشند

 

تا دیوار دلت یکسره فرو بریزد . . .

قشنگ ترین قسم سهراب

نه تو میمانی و نه هیچ یک از مردم این آبادی 

 

به حباب نگران لب یک رود قسم  

و به زیبایی آن لحظه شادی که گذشت 

 

غصه هم میگذرد. . . 

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند . . .!

خدا دوستدار آشناست ، عارف عاشق مي خواهد نه مشتري بهشت

(دکتر شريعتي)

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر

 

این سفر راه قیامت می رود تنها چرا؟